Gometeora

The biggest directory about Meteora ...

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς
Weblinks
Administrator

Administrator

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 18:05

Ναός Πόρτας Παναγιάς στην Πύλη

Ναός Πόρτας Παναγιάς στην Πύλη

Στην όχθη του Πορταϊκού ποταμού, απέναντι από την κωμόπολη της Πύλης, στον παλαιό οικισμό της Πόρτα-Παναγιάς που ήταν γνωστός στην βυζαντινή εποχή ως "Μεγάλαι Πύλαι", βρίσκεται ο ναός της Πόρτα-Παναγιάς, άλλοτε καθολικό σταυροπηγιακής μονής.
Η μονή που ήταν αφιερωμένη στο όνομα της Ακαταμαχήτου Θεοτόκου ιδρύθηκε το 1283 από τον σεβαστοκράτορα Ιωάννη Άγγελο Κομνηνό Δούκα, νόθο γιο του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Δούκα και διαλύθηκε στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
Το καθολικό που είναι σύγχρονο με την αρχική φάση της μονής, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο κτίσμα της. Το 1843 πέρασε στη δικαιοδοσία της γειτονικής μονής Δουσίκου, ενώ παράλληλα εξακολουθούσε να λειτουργεί ως ενοριακός ναός των κατοίκων του χωριού της Πόρτα-Παναγιάς.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 18:03

Φρούριο Τρικάλων και Βαρούσι

Φρούριο Τρικάλων και Βαρούσι

To Φρούριο των Τρικάλων βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της πόλης. Σύμφωνα με τον Προκόπιο ανεγέρθηκε από τον Ιουστινιανό Α΄ (6ος αι.) πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης. Κατά την παλαιολόγεια περίοδο γνώρισε εκτεταμένες οικοδομικές και επισκευαστικές εργασίες Κατά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς ορισμένα τμήματα του κάστρου καταστράφηκαν, ωστόσο η μεγάλη στρατηγική σημασία που απέκτησε η πόλη ως προκεχωρημένη βάση εναντίων των ανυπότακτων ορεινών πληθυσμών της Πίνδου και των Αγράφων ανάγκασε τους Οθωμανούς να επισκευάσουν, να συμπληρώσουν και να διατηρήσουν τα σωζόμενα τμήματα.
Επανειλημμένες επισκευές γνώρισε το φρούριο μετά τις θεσσαλικές επαναστάσεις του 1854 και 1878. Το κάστρο αυτό αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ασφάλειας για την αρχική ανάπτυξη του οικισμού στις πλαγιές και στους πρόποδές του. Επιστέφοντας ένα χαμηλό λόφο, δέσποζε πάνω από τα Τρίκαλα και στη γύρω πεδινή έκταση. Στην ανατολική πλευρά του φρουρίου οι Τούρκοι είχαν στήσει στα μέσα του 17ου αι. ένα μεγάλο ρολόι.
Ο πύργος του Ωρολογίου των Τρικάλων, όπως και αυτός της Λάρισας είναι από τους παλαιότερους γνωστούς στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Το σημερινό ρολόι αντικατέστησε το παλιότερο, το οποίο βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς.
Η παλαιά συνοικία Βαρούσι αποτελούσε την εύπορη, χριστιανική και αυτοδιοικούμενη συνοικία της πόλης που εκτεινόταν κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του Φρουρίου.
Τα αρχοντικά του Βαρουσίου και οι πολυάριθμες εκκλησίες (συνολικά δέκα, που χρονολογούνται από τον 16ο ως τον 19ο αι.) αντικατοπτρίζουν την οικονομική και πολιτιστική άνθιση του 18ου και 19ου αι. που ήταν αποτέλεσμα της ανάπτυξης του εμπορίου και της βιοτεχνίας.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 18:02

Κουρσούμ Τζαμί Τρίκαλα

Κουρσούμ Τζαμί Τρίκαλα

Το τέμενος του Οσμάν Σάχ ή Κουρσούμ τζαμί (Μολυβένιο τζαμί)βρίσκεται στην άκρη της πόλης των Τρικάλων, στον οδό Καρδίτσας νότια των φυλακών και του ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Το τέμενος είναι το μόνο σωζόμενο από τα πολλά οθωμανικά τζαμιά που υπήρχαν κάποτε στην πόλη των Τρικάλων.
Ιδρυτής του ήταν ο Osman Sah ή Qara Osman Pasa, γιός του Mustafa Pasa (+932Η=1525/26) που παντρεύτηκε την κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄(1512-20). Ο Οσμάν Σάχ όταν, μαζί με τη γυναίκα του, βρέθηκε διοικητής στο sancak των Τρικάλων, έχτισε το τέμενος αυτό και το προίκισε με εκατοντάδες αγαθοεργά ιδρύματα. Το τέμενος είναι ένα από τα 79 τζαμιά και το μοναδικό που σώζεται σε ελληνικό έδαφος που έχτισε ο ονομαστός αρχιτέκτονας του 16ου αιώνα Σινάν (Koca mimar Sinan).
Η ακριβής χρονολογία ανέγερσης του τζαμιού είναι άγνωστη, αφού δεν διασώθηκε κάποια ιδρυτική επιγραφή. Πιθανολογείται όμως ότι χτίστηκε δέκα χρόνια περίπου πρίν από το θάνατο του Οσμάν Σάχ, ο οποίος τάφηκε στον γειτονικό τουρμπέ (μαυσωλείο) το 1567/8. Χτισμένο στις όχθες του ποταμού Ληθαίου περιβαλλόταν από τα άλλα ιδρύματα που έχτισε ο Οσμάν Σάχ, όπως το πτωχοκομείο, το σχολείο, ο μεντρεσές, το χάνι κ. ά. Από τα κτίσματα αυτά σήμερα σώζεται μόνο το τέμενος (τζαμί) και ο τουρμπές (μαυσωλείο) στο οποίο ετάφη ο Οσμάν Σάχ. Το τέμενος αποτελείται από μια τετράγωνη αίθουσα προσευχής που καλύπτεται με πελώριο ημισφαιρικό θόλο.
Ο τουρμπές (μαυσωλείο) του Οσμάν Σάχ, στα νότια του τεμένους, είναι ένα οκταγωνικής κάτοψης κτίσμα που καλύπτεται με ημισφαιρικό θόλο. Σήμερα στο εσωτερικό του τουρμπέ φυλάσσονται αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 17:59

Χωριά Ασπροποτάμου

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ πρόγραμμα της εκδρομής:
- (10:00) Αναχώρηση από Καλαμπάκα προς Καστανιά και στάση για καφέ και σύντομη περιήγηση στο μοναδικό σαλέ - ιππικό όμιλο «Casa di Calo» έξω από την Καστανιά, λίγο πριν τις 11.
- (12:00) Αναχώρηση από Καστανιά προς Δολιανά με στάση και ξενάγηση στην Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού, με το καθολικό των 13 τρούλων, γύρω στις 12:45.
- (13:15) Αναχώρηση από Δολιανά προς Χαλίκι με ενδιάμεση στάση στην Κρανιά ή την Καλλιρόη και στάση για περιήγηση και φαγητό στο Χαλίκι, στο γραφικό μεζεδοπωλείο «La Verliga», γύρω στις 14:00.
- (16:00) Αναχώρηση από Χαλίκι προς Δέση, με σύντομη στάση στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου (θέση «Ασφάκα») γύρω στις 17:00.
- (17:10) Συνέχεια από Άγιο Νικόλαο για Πύρρα με σύντομη στάση και ξενάγηση στην Ιερά Μονή της Αγίας Παρασκευής μετά την Πύρρα, στις 17:25.
- (17:45) Κατηφορίζουμε προς Περτούλι διασχίζοντας το Νεραϊδοχώρι, με τελευταία μεγάλη στάση για καφέ στο Περτούλι, αφού ανάψουμε ένα κεράκι στο εκκλησάκι (του ΕΜΟΤ) του Αγίου Παύλου κοντά στο χιονοδρομικό.
- (19:00) Αναχώρηση από Περτούλι προς Πύλη και συνέχεια προς Καλαμπάκα αφού περάσουμε από τα Τρίκαλα, με άφιξη έως τις 20:00.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 17:56

Συρράκο- Καλαρρύτες

Καλαμπάκα - Καλαρρύτες 96 χιλ. (2 ½ ώρες)

Διαδρομή : Καλαμπάκα– Καστανιά – Ασπροπόταμος – Ανθούσα – Κορυφή Μπάρου (2190 μ.) – Καλαρρύτες.

Το Συρράκο και οι Καλαρρύτες είναι δύο από τα ωραιότερα ηπειρώτικα χωριά. Ανήκουν και τα δύο στο Ν. Ιωαννίνων, είναι και τα δύο βλαχοχώρια, είναι και τα δύο διατηρητέοι οικισμοί και φωλιάζουν στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Περιστέρι ή αν προτιμάτε στις δυτικές πλαγιές του όρους Καταρραχιάς. Παρ' ότι δεν έχουν άμεση σχέση με το όρος Τζουμέρκα (που έχει ύψος 2.393 μ. και ανήκει στο Ν. Άρτας), εν τούτοις θεωρείται αυτονόητο ότι όποιος επισκεφθεί την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή των Τζουμέρκων θα περάσει οπωσδήποτε μια βόλτα και από τα δύο αυτά χωριουδάκια, τα οποία είναι γραφικότατα και θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό και τα Ζαγοροχώρια (τα οποία όμως βρίσκονται πολύ βορειότερα). Στην πραγματικότητα το Περιστέρι, ο Καταρραχιάς, η Κακαρδίτσα, τα Τζουμέρκα και τα Αθαμανικά Όρη (2.429 μ. ύψος) αποτελούν μία ενιαία οροσειρά με κατεύθυνση βορράς - νότος και χωρίζουν την Ήπειρο από τη Θεσσαλία, ορθώνουν δε το ανάστημά τους ακριβώς πάνω από τη δυτική όχθη του Αχελώου, ο οποίος στην περιοχή αυτή αποκαλείται Ασπροπόταμος. Το υψόμετρο και στα δύο χωριά είναι περίπου 1.150 μ. και η απόστασή τους από την πρωτεύουσα του Νομού, τα Γιάννενα, είναι 53 χλμ. για το Συρράκο και 58 χλμ. για τους Καλαρρύτες. Ο μόνιμος πληθυσμός στο Συρράκο είναι περίπου 15 κάτοικοι και στους Καλαρρύτες περίπου 20.

Στους Καλαρρύτες μπορούμε να φτάσουμε και από την Καλαμπάκα περνώντας από την περιοχή των χωριών του Ασπροποτάμου. Κινούμαστε στο δρόμο που συνδέει την Ανθούσα με το Χαλίκι και συναντούμε αριστερά διασταύρωση που οδηγεί στους Καλαρρύτες σε 20 χλμ.

Να σημειώσουμε ότι ενώ τα δύο χωριά έχουν οπτική επαφή και η απόσταση μεταξύ τους σε ευθεία γραμμή είναι περίπου 1.000 με 1.200 μέτρα, παρόλα αυτά για να πας οδικώς από το ένα στο άλλο πρέπει να κάνεις ένα μεγάλο κύκλο περίπου 18 χλμ. συν άλλα τόσα η επιστοφή, διότι μεταξύ τους παρεμβάλλεται η χαράδρα του Καλαρρύτικου ποταμού, ο οποίος είναι παραπόταμος του Άραχθου. Βέβαια όσοι αγαπούν την πεζοπορία δεν πρέπει με τίποτε να παραλείψουν τη διαδρομή αυτή. Το μονοπάτι είναι πανέμορφο, κατηφορίζουμε συνεχώς, περνάμε δίπλα από δύο τρεις μικρούς καταρράκτες μέχρι που συναντούμε το ρέμα, περνάμε πάνω από το γεφυράκι και αμέσως μετά ανηφορίζουμε ξανά. Να υπολογίζετε ότι από το Συρράκο μέχρι τους Καλαρρύτες (ή το αντίστροφο) χρειάζεται περπάτημα το πολύ πολύ 2 ωρών με χαλαρό ρυθμό και αρκετά διαλείμματα. Να πούμε ακόμη ότι το ποταμάκι αυτό αποτελούσε τα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία από το 1881 έως το 1913, οι δε Συρρακιώτες το λένε Χρούσια.
Προσοχή στο θέμα βενζινάδικο: υπάρχουν μόνο στο Κουτσελιό, στα Πράμαντα και στην Πλάκα.
ΣΥΡΡΑΚΟ
Περίπου 1-2 χλμ. πριν φτάσουμε στο Συρράκο έχουμε δύο επιλογές: η μία είναι να πάρουμε το δεξί παρακλάδι του δρόμου, να παρκάρουμε εκεί που σταματά η άσφαλτος, να περάσουμε την πέτρινη αψίδα και να περπατήσουμε σε καταπληκτικό πέτρινο μονοπάτι μήκους 300 μ. περνώντας διαδοχικά πέτρινες βρύσες, πέτρινα γεφυράκια και μικρούς καταρράκτες. Η άλλη επιλογή είναι να πάρουμε το αριστερό παρακλάδι, να κάνουμε γύρω γύρω από το χωριό και να πλησιάσουμε με το αυτοκίνητο μέχρι τα πρώτα σπίτια κάτω χαμηλά. Μέσα στο χωριό δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα.
Το χωριό πήρε το όνομά του από τη βλάχικη λέξη seraco που σημαίνει φτωχός και άγονος. Πράγματι, αν προσέξει κανείς θα διαπιστώσει ότι όλα τα γύρω υψώματα είναι γυμνά και πετρώδη, απουσιάζει εντελώς το δάσος. Αυτό βέβαια δεν οφείλεται σε κάποια πυρκαγιά αλλά στην υπερβόσκηση. Πριν 100 χρόνια λέγεται ότι ζούσαν περίπου 3.500 άνθρωποι στο χωριό, οι οποίοι εκτός από ξακουστοί πετράδες, χτιστάδες, ραφτάδες και έμποροι ήταν και κτηνοτρόφοι. Υπάρχει κι ένα χαρακτηριστικό τριώροφο κτίριο, το οποίο χτίστηκε πριν 100 περίπου χρόνια και λειτούργησε ως δημοτικό σχολείο αλλά τώρα πια που δεν υπάρχουν μαθητές έχει αναπαλαιωθεί και στεγάζει τον ξενώνα "Συρράκο".
Αφήνουμε το Συρράκο, γυρίζουμε πίσω στο Προσήλιο και στρίβουμε για Καλαρρύτες. Μόλις φτάσουμε στον οικισμό Κηπίνα θα δούμε στα δεξιά μας το καφενείο - ψησταριά του Δημήτρη Κώτση (τηλ. 2659061186). Θα μπούμε μέσα, θα πιούμε αν θέλουμε και καφεδάκι και φεύγοντας θα πάρουμε το κλειδί για τη Μονή Κηπίνας αφήνοντας όμως την ταυτότητά μας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε στην επιστροφή να αφήσουμε το κλειδί και να πάρουμε την ταυτότητα. Όλα αυτά λόγω απανωτών κλοπών και βανδαλισμών από ιερόσυλους στο πρόσφατο παρελθόν.
Στα 1.500 μ. από το καφενείο πρέπει να έχουμε το νου μας να προσέξουμε στα αριστερά μας ψηλά πάνω στον κάθετο βράχο τη Μονή Κηπίνας, ένα βυζαντινό ασκηταριό, το οποίο συν τοις άλλοις κρύβει στα σπλάχνα του κι ένα φυσικό σπήλαιο μήκους 280 μ. αλλά κι έναν ολόκληρο υπόγειο ποταμό! Η πρόσβαση στη μονή γίνεται μέσω μιας κρεμαστής ξύλινης γέφυρας που ανεβοκατεβαίνει με μανιβέλα. Μοναδική εμπειρία.
ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ
Μετά τη μονή θα περάσουμε από ένα θεοσκότεινο τούνελ στο οποίο δεν χωρούν δύο οχήματα μαζί να διασταυρωθούν (εκτός αν είναι δίκυκλα), θέλει λίγο προσοχή, ευτυχώς το μήκος του είναι δεν είναι γύρω στα 80 μ. Στη συνέχεια θα περάσουμε τον Καλαρρύτικο πάνω από μεταλλική γέφυρα τύπου Μπέλεϋ, δίπλα στην οποία θα διακρίνουμε ένα μικρό πέτρινο παραδοσιακό γεφυράκι.
Στην είσοδο του χωριού Καλαρρύτες θα δούμε να φεύγει δεξιά ο δρόμος για Ανθούσα, Ασπροπόταμο και Τρίκαλα. Μέσα στο χωριό δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Κι εδώ κυριαρχεί η πέτρα, όμορφα αρχοντικά, άφθονα νερά, πέτρινες βρύσες, παραδοσιακά καλντερίμια και μια πολύ γραφική πλατεία, αμφιθεατρικά χτισμένη σα να είναι ανοιχτό υπαίθριο θέατρο. Στην πλατεία θα βρούμε και το συμπαθητικό μαγαζάκι της Κατερίνας, με δωράκια, επάργυρα, εικονίσματα, ξυλόγλυπτα αλλά και λικεράκια και γλυκά του κουταλιού. Επίσης στην πλατεία βρίσκεται και η προτομή του Καλαρρυτινού πρωθυπουργού Σπυρίδωνα Λάμπρου. Λίγο πιο πέρα θα ανακαλύψουμε (όπως και στο Συρράκο) και το ναό του Αγ. Νικολάου. Το καμπαναριό είναι μεταγενέστερο και είναι δωρεά της οικογένειας Φασούλα. Οι Καλαρρυτινοί φημίζονταν ιδιαίτερα για τις εξαιρετικά υψηλές επιδόσεις τους στην τέχνη της αργυροχοΐας. Δεν είναι μυστικό ότι ο παγκοσμίου εμβέλειας οίκος BVLGARI οφείλει την επιτυχία του στον ιδρυτή της επιχείρησης, τον Καλαρρυτινό Βούλγαρη. Αντίστοιχα το ίδιο συνέβη και με τον οίκο Nessi, που ιδρύθηκε από την οικογένεια Νέσση με ρίζες στους Καλαρρύτες. Ζούσαν κι εδώ κάποτε πάνω από 4.000 ψυχές, μετά σιγά σιγά ο τόπος ερήμωσε. Τώρα με τον τουρισμό κάτι πάει να γίνει αλλά η κατάσταση φαίνεται να είναι μη αναστρέψιμη.
ΣΥΡΡΑΚΟ
Ταβέρνα Σταυραετός. Τηλ. 2651053296 & 2651038389. Η κα Ευρυδίκη πέρασε πια τα 70 αλλά ανοίγει το μαγαζί καθημερινά, είτε για κρέατα της ώρας είτε για πίτα είτε και για ένα απλό καφεδάκι.
Ταβέρνα Η Γκούρα. Τηλ. 2651053622 & 6978888234. Ανοιχτά μόνο Σαβ/κα και γιορτές για ψητά της ώρας, γίδα βραστή κλπ.
Ταβέρνα Συρράκο. Τηλ. 2651053569 & 2651053444. Δεν είναι συνέχεια ανοιχτά. Βάζει και σούβλες (ζυγούρι κεμπάπ, κοκορέτσι), έχει και σούπες και πίτες κλπ.
Στο εστιατόριο του ξενώνα Συρράκο. Τηλ. 2651066812 & 6973215156. Λειτουργεί μόνο τις βραδινές ώρες για πίτες, σαλάτες, ψητά της ώρας κλπ.
Καφενείο, παντοπωλείο, μπαρ, μεζεδοπωλείο, γλυκοπωλείο Σάρικα. Τηλ. 2651053540 & 2651066210. Ανοιχτό το χειμώνα μόνο Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή και το καλοκαίρι καθημερινά. Ο Βασίλης ετοιμάζει απλά πράγματα: λουκάνικο, κεφτεδάκια, πατάτες τηγανητές, σαλάτες, φέτα, χωριάτικο ψωμί και τσιπουράκι. Πωλούνται γλυκά του κουταλιού, λικέρ, μέλι, χυλοπίτες κλπ.
ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ
Ταβέρνα, καφενείο, παντοπωλείο Άκανθος. Τηλ. 2659061518, 2659062214, 2651048843 & 6972265961. Ανοιχτό καθημερινά, όλο το χρόνο. Αληθινό παντοπωλείο εποχής, με τα εμπορεύματα στα ράφια, ξύλινο πάτωμα, τραπεζάκια και καρέκλες γύρω από μια ξυλόσομπα. Στο ταπεινό αυτό μαγαζάκι "ζωγραφίζει" ο διάσημος πια στο πανελλήνιο Ναπολέων Ζάγκλης και η σύζυγός του Λαμπρινή: Εξαιρετικές πίτες και αλμυρές και γλυκές, κουνέλι φούρνου κοκκινιστό με κυδώνια, χοιρινό πρασοσέλινο, μοσχαράκι στιφάδο, κόκκορας με χυλοπίτες, μελιτζάνες φούρνου με σκορδάκι και ντοματούλα, κρασάκι χύμα, τσιπουράκι με μεζέ, καφεδάκι καϊμακλίδικο, γλυκό του κουταλιού καρυδάκι κλπ.
Εστιατόριο στο Αρχοντικό Βογιάρου. Τηλ. 2659062361. Στο ισόγειο του ομώνυμου ξενώνα.
Οβελιστήριο Τα 5Φ. Τηλ. 6947775616. Ο κος Κώστας Αρλέτος ανοίγει το μεν χειμώνα μόνο Σαβ/κα, το δε καλοκαίρι καθημερινά.
ΚΗΠΙΝΑ
Καφενείο ψησταριά Δημήτρης Κώτσης. Τηλ. 2659061186. Η κα Θεοδώρα εκτός από καφέ μπορεί να ετοιμάσει παϊδάκια, λουκάνικα, τηγανητές πατάτες, ομελέτα, σαλάτες κλπ.
Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 17:54

Γραφικό Μέτσοβο

Γραφικό Μέτσοβο

 


Κτισμένο στο σταυροδρόμι της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας αποτελεί ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις του ορεινού τουρισμού και προσφέρει απλόχερα στιγμές απόλυτης χαλάρωσης και ξεκούρασης.


Σας προτείνουμε μία επίσκεψη στο ανοικοδομημένο αρχοντικό του Μιχαήλ Τοσίτσα, που λειτουργεί ως Μουσείο Ηπειρωτικής Λαϊκής Τέχνης, προσφέρει μια πλήρη εικόνα από τη ζωή των περασμένων αιώνων στην περιοχή.


Στην «Κάτω Γειτονιά» του Μετσόβου, στεγάζεται η Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ. Στον Αβερώφειο Κήπο, ένα από τα καλύτερα πάρκα της χώρας μας, είναι συγκεντρωμένα όλα τα είδη των δένδρων που υπάρχουν στην Πίνδο.


Βέβαια μέσα σε όλα αυτά μην παραλείψετε να δοκιμάσετε και να αγοράσετε τα γευστικότατα τοπικά του προϊόντα.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 17:53

Μνημείο Μονή Τιμίου Σταυρού (Δολιανά)

Μνημείο Μονή Τιμίου Σταυρού (Δολιανά)

Ο ναός του Τιμίου Σταυρού βρίσκεται σε απόσταση 1,5 χλμ από τον οικισμό Δολιανά και 2 χλμ. από την κοινότητα Κρανιά του Ασπροποτάμου .
Η περιοχή της Κρανιάς και γενικότερα της Πίνδου, από τον Ασπροπόταμο ως την Σαμαρίνα και από το Μέτσοβο ως τα Τρίκαλα, είναι περιοχή Κουτσοβλάχικων χωριών όπου οι γηραιότεροι κάτοικοι μιλούν ακόμη την βλαχική γλώσσα. Τα στοιχεία που αφορούν στην ιστορία του ναού είναι ελάχιστα, και αυτά που υπάρχουν στοιχειοθετούν την ιστορία του μνημείου από τον 19ο αι. και μετά.

Πρώτη γραπτή αναφορά στο μνημείο γίνεται σε δύο έγγραφα, του 1839 (Φιρμάνι) και 1841 (Απανταχούσα), που αφορούν στην ανακαίνιση και ανοικοδόμηση του ναού. Ο ναός του Σταυρού, ήταν εξάρτημα της μονής του 1770 (προφορική παράδοση τη χρονολογεί στα 1630), η οποία καταγράφεται ως μονή του Αγίου Νικολάου ενώ σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής ονομάζουν Μονή της Αγίας Ζώνης. Της μονής αυτής εξάρτημα της ίδιας μονής ήταν ακόμη ένα παρεκκλήσιο, αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο, που βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση. Από τα τρία αυτά ιδρύματα που αποτελούν μετόχια της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων, σώζεται ακέραιος μόνο ο ναός του Σταυρού ενώ τα άλλα δύο όπως και άλλα μνημεία στα γύρω χωριά καταστράφηκαν το 1943, από σφοδρή επιδρομή των Γερμανών.

Ο ναός του Σταυρού χαρακτηρίζεται από την ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική του. Αποτελείται από τον τον πολύτρουλο και πολύκογχο κυρίως ναό και τον γκρεμισμένο σήμερα νάρθηκα. Ο κυρίως ναός έχει κάτοψη τρίκλιτης βασιλικής με τρείς ημικυκλικές αψίδες στην ανατολική πλευρά και τρείς αψίδες, ανά μακρά πλευρά, από τις οποίες οι μεσαίες είναι χοροστάσια. Ο ναός καλύπτεται με στέγη από πλάκες σχιστόλιθου πάνω από την οποία υψώνονται 12 τρούλοι και τρουλίσκοι κτιστοί. Στο εσωτερικό του Ιερού Βήματος διαμορφώνεται σύνθρονο και επισκοπικός θρόνος.

Το εσωτερικό του ναού είναι ανεπίχριστο και συνεπώς χωρίς αγιογραφίες, αναδεικνύοντας έτσι την λίθινη φυσιογνωμία του. Κτήτορας του ναού, σύμφωνα με λιθανάγλυφη σχετική επιγραφή είναι ο Γιανούσιος Γκουγκουζής από το χωριό Βεντίστα (σημερινός Αμάραντος) Ασπροποτάμου.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 17:52

Γύρος της Λίμνης Πλαστήρα

Γύρος της Λίμνης Πλαστήρα

 


Η λίμνη Ταυρωπού, μετέπειτα λίμνη Πλαστήρα, βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μέτρων, με έκταση 25.000 στρεμμάτων, μήκος 14 χλμ., πλάτος 4 χλμ. και βάθος 65 περίπου μέτρων. Το δε φράγμα έχει ύψος 83 μέτρων και μήκος 220 μέτρων. Ένας μοναδικός προορισμός, πνιγμένος στο πράσινο και βουτηγμένος στο αναζωογονητικό υδάτινο στοιχείο. Ένα πραγματικό στολίδι για ολόκληρη τη Θεσσαλία.

Αναχώρηση για να γνωρίσουμε το Δυτικό άκρο του Θεσσαλικού κάμπου, την όμορφη Καρδίτσα και συγκεκριμένα τη Λίμνη Πλαστήρα. Περνώντας από Καλύβια Πεζούλας( χωριό –κόμβος-με τηνευκολότερη πρόσβαση στη λίμνη), Νεοχώρι, Μπελοκομίτη, κινούμαστε σε μία από τις ομορφότερες διαδρομές του γύρου της Λίμνης Πλαστήρα, φθάνουμε στο φράγμα του Ταυρωπού. ( είναι μία τοξοειδής κατασκευή με μήκος 200 μέτρα και ύψος 83 μέτρα).

Αφού θαυμάσουμε αυτή την εντυπωσιακή κατασκευή συνεχίζουμε τη βόλτα μας με προορισμό την Πλαζ Λαμπερού, ιδανικό σημείο για να απολαύσουμε τη θέα της Λίμνης και των Αγραφιώτικων κορυφών σε συνδυασμό με καλό φαγητό, ή καφεδάκι.

 

 

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 14:40

Σπήλαιο Θεόπετρας

Την Θεόπετρα, τη συναντάμε στα δυτικά της Εθνικής Οδού Τρικάλων- Ιωαννίνων κτισμένη στην πλαγιά ενός βραχώδους λόφου, πρώτος της σειράς του γεωλογικού φαινομένου των Mετεωρίτικων βράχων που ατενίζει ο επισκέπτης στη συνέχεια της διαδρομής. 
Στα ΒΑ ενός βραχώδους ασβεστολιθικού όγκου, στη θέση «Μούτα» βρίσκεται το Σπήλαιο της Θεόπετρας.

Απέχει περίπου 4χλμ από την Καλαμπάκα και έχει είσοδο αψιδωτή, διαστάσεων 17 x 3 μ περίπου.

Το εσωτερικό του αποτελείται από μια κύρια αίθουσα 500 τ.μ. περίπου με μικρές κόγχες στην περιφέρεια. Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου της Θεόπετρας τοποθετείται στην ανώτερη Κρητιδική περίοδο (137.000.000 - 65.000.000 χρόνια από σήμερα). Η δημιουργία του σπηλαίου είναι κατά συνέπεια μεταγενέστερη της παραπάνω ηλικίας.
Το σπήλαιο άρχισε να κατοικείται κατά τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή (η οποία αρχίζει περίπου πριν 130.000 χρόνια). Το σπήλαιο αυτό είναι το πρώτο που ανασκάπτεται στη Θεσσαλία και το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις που ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.).

Η σημαντικότητα της χρονολογικής αυτής συνέχειας έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μπορούμε στον ελλαδικό χώρο να δούμε τη μετάβαση από τον Παλαιολιθικό στο Νεολιθικό τρόπο ζωής. Μεταξύ άλλων, στο σπήλαιο βρέθηκαν λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής - Μεσολιθικής και Νεολιθικής Εποχής, κεραμικά ευρήματα Νεολιθικά, οστέινα εργαλεία, κοσμήματα από όστρεο, ένα μοναδικό για τον ελλαδικό χώρο χρυσό κόσμημα της Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου, καθώς και τα περίφημα ανθρώπινα αποτυπώματα της Θεόπετρας που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια πριν από σήμερα και αποτελούν σπανιότατο εύρημα όχι μόνο για τον ελλαδικό αλλά και για τον ευρωπαϊκό χώρο.

Επίσης εντοπίσθηκαν και ίχνη φωτιάς μέσα σε ανοιχτές αδιαμόρφωτες εστίες και κοντά σε αυτά βρέθηκαν επίσης και κομμάτια καμένων πηλών που προέρχονται από επάλειψη τοίχων ή στέγης μέσα στα οποία παρατηρήθηκαν και αποτυπώματα καλαμιών και ξύλων. Ο λόγος που διασώθηκαν όλα αυτά είναι η φωτιά που τα σκλήρυνε και θεωρούνται και εκπρόσωποι της αρχιτεκτονικής της νεολιθικής εποχής.
Συγχρόνως εντοπίσθηκαν και κόκαλα κυρίως ζώων, όπως αγελάδας, χοίρου, προβάτου, ελαφιού, σκυλιού κ.λ.π. αλλά και λίγα ανθρώπινα. Η ύπαρξη τέλος εργαλείων από πυριτόλιθο της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής όπως και τα αρχικά χαλίκια του, τα οποία επεξεργαζόντουσαν για την κατασκευή των εργαλείων και αυτό δείχνει την ύπαρξη εργαστηρίου κατασκευής αυτών των εργαλείων. Η ανάλυση των καμένων καρπών που βρέθηκαν έδειξε ότι προέρχονται από σιτάρι, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη κ.λ.π αλλά και από αχλαδιά, άμπελο, μηλιά και διάφορα είδη άγριων χόρτων με τα οποία ή συμπλήρωναν την τροφή ή χρησιμοποιούσαν για άλλες χρήσεις.
Αρκετά ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μικρές σχηματοποιημένες μάζες άψητου πηλού ,που χαρακτηρίζονται ως οι πρώτες προσπάθειες του ανθρώπου που έζησε στο σπήλαιο στη Μέση Παλαιολιθική εποχή να μορφοποιήσει τον πηλό. Οι αναλύσεις και οι εξειδικευμένες έρευνες των εργαλείων οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι είναι δημιούργημα των τελευταίων ανθρώπων Neanderthals που επικοινωνούσε και με τον τύπο Homo Sapiens που καλύπτει και τις δύο επόμενες περιόδους κατοίκησης του σπηλαίου της Θεόπετρας.

Η ανασκαφή ξεκίνησε το 1987 από την αρχαιολόγο Αικατερίνη Κυπαρίσση-Αποστολίκα και συνεχίστηκε μέχρι και το 2005 οπότε και ξεκίνησαν τα έργα για την ανάπλαση και ανάδειξη του σπηλαίου με τη δημιουργία διαδρόμου επισκεπτών ο οποίος εξυπηρετεί και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Αυτή τη στιγμή τα έργα έχουν ολοκληρωθεί και το σπήλαιο είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.

Τετάρτη, 07 Σεπτέμβριος 2011 14:29

Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά.

Το Καστράκι έχει παλαιά και πλούσια ιστορία. Διατηρούνται μέχρι σήμερα πολλά έθιμα, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει η αναρρίχηση με σκοινί στο εκκλησάκι του Αη - Γιώργη του Μανδηλά, που βρίσκεται (προσιτή δυστυχώς μόνον για τους ικανούς αναρριχητές) στα ερείπια της Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά.
Σύμφωνα με ένα παλιό έθιμο οι Καστρακινοί, ανήμερα της γιορτής του Αγίου, με το πέρας της λειτουργίας οι νέοι του χωριού κρεμούν πολύχρωμα μαντήλια και ανάβουν λαμπάδες στη Μονή.
Τα μαντήλια μένουν έως την επόμενη γιορτή του Αγίου και θεωρούνται ευχές για υγεία.
Η ίδρυσή της Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά τοποθετείται στον 14ο αι. σύμφωνα με τα λίγα στοιχεία που διαθέτουμε, τα οποία ανήκουν στην παράδοση, γιατί η μονή μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί επιστημονικά.
Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε από το παρακάτω περιστατικό, που μαρτυρεί την πίστη του λαού μας στη θαυματουργή δύναμη του Αγίου Γεωργίου.
Στα πόδια του βράχου, όπου είναι κτισμένο το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας απλωνόταν ένα πυκνό δάσος. Σ’αυτό το δάσος απαγορευόταν η κοπή των δέντρων, πράγμα που ίσχυε και για τους κατακτητές. Όμως ένας στρατιώτης της Τουρκικής φρουράς του Καστρακίου καθώς μια μέρα άρχισε να κόβει ένα δέντρο, έπεσε κάτω αναίσθητος, σαν πεθαμένος.
Ο Τούρκος διοικητής του χωριού νομίζοντας ότι κάποιος «γκιαούρης» τον σκότωσε, διέταξε και συγκεντρώθηκαν όλοι στην πλατεία. Κι απειλούσε με αντίποινα σκληρά, αν δεν του παρέδιδαν το φονιά του στρατιώτη του.
Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από το μοναστήρι μια δυνατή φωνή, που έλεγε ότι κανείς δε σκότωσε τον στρατιώτη, αλλά τον τιμώρησε ο Αϊ Γιώργης. Θα γινόταν όμως καλά αν πρόσφεραν κάτι οι Τούρκοι στον άγιο. Κι αμέσως η γυναίκα του αγά έδωσε το μαντίλι του φερετζέ της.
Στη συνέχεια κάποιος Καστρακινός ανέβασε το μαντίλι στο μοναστήρι και μόλις ο ηγούμενός του το κρέμασε στην εικόνα του αγίου, ο Τούρκος σηκώθηκε κατάγερος. Και από τότε επικράτησε να γίνεται κάθε χρόνο το κρέμασμα καινούργιων μαντιλιών στο μοναστήρι αυτό.

Σελίδα 6 από 12

Σχετικά Video

You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.
Title: meteora highline

Video Καταλυμάτων

You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.
Title: Hotel Pyrgos Adrachti

Facebook Δραστηριότητες